اخیرا فرصت مردم یک کتاب تازهای بخونم که برام خیلی جالب بود به همین خاطر تصمیم گرفتم بخشهایی از این کتاب را با شما به اشتراک بگذارم…
مایکل سندل در کتاب «استبداد شایستگی» مفهوم شایسته سالاری را نقد میکند و دید جدیدی در این زمینه ایجاد میکند…
این نویسنده معتقده که آدمها براساس تلاششون وارد دانشگاه نمیشن، اون میگه برخی به خاطر ثروتشون وارد دانشگاههای دولتی تاپ میشن، برخی هم به خاطر استعدادشان که یه جور شانسه وارد دانشگاههای تاپ میشن…
این نویسنده میگه دانشگاهها برای شایستهسالاری باید به صورت واضح اعلام کنند که چه تعداد از خانوادههای ثروتمند میگیره و چند درصد از دانشجویان عادی جذب میکنه…
سندل معتقده که کسانی که حدنصاب نمره رو در آزمون ورودی دانشگاهها کسب میکنن باید شانسی گزینش بشن، اینجوری شایستگی پذیرفتنیتره…
در واقع اون میگه که شرایط محیطی و خانوادگی در موفقیت اثربخش است….
به نظر شما چقدر اینجوری هست؟ به نظرتون چقدر فرزندان طبقههای مختلف از امکان تحصیل در دانشگاههای خوب برخوردار هستند؟ چقدر قدرت مالی خانوادهها باعث شده که بچهها نتیجه بهتری بگیرن؟ چقدر فقط تلاش آدمها در موفقیت اثرگذاره؟
البته این بحث به همین جا ختم نمیشود و قصد دارم در آینده زوایای بیشتری از اون رو با شما در میان بگذارم…
آخرین دیدگاهها