در تدتاک ویدیویی با عنوان «چه چیزی زندگی را خوب میکند» مواجه شدم. موضوع درباره نتایج یک مطالعه طولانی مدت از زندگی مردم بود. جامعه نمونه در این مطالعه از کودکی و نوجوانی انتخاب شده بودند و این مطالعه تا پیری این افراد ادامه داشت و انگار که هنوز ادامه دارد…
جالبه که از مشارکت کنندگان در سن جوانی پرسیدن که آرزوشون چیه؟ اکثرا گفته بودند پول و شهرت. اما نتایج مطالعه جالب بود. اکثر آدمهایی که در ۷۰ سالگی احساس خوشبختی و شادی داشتند کسانی بودند که روابط بهتری داشتند. یعنی کسانی که در خانواده و گروه های دوستی روابط خوبی داشتند، شادتر و در عین حال سالمتر بودند یعنی کسانی که در تنهایی و گوشه گیر بودند از سلامتی کمتری برخوردار بودند.
در کنار این موضوع، صبح امروز عکسی دیدم از مکرون که در بحبوحه رقابتهای انتخاباتی فرانسه، وقتیکه داشت برای سخنرانی آماده میشد معلم و عشق قدیمیش داشت کراواتش رو مرتبط میکرد، یکی نوشته بود همین که مکرون این عشق رو داره کافیه و برنده است حتی اگر چهار سال دیگه رییس جمهور نشه…
واقعا این دویدن های بیامان ما برای رسیدن به موفقیت و آرامش چقدر درسته؟؟ چقدر حواسمون به لحظات اکنون هست و اینکه روابطمون با همسر، فرزند و خانواده و دوستانمون خوب بمونه؟ چقدر برای حفظشون وقت میذاریم؟ برای چیزهایی که خوشحالی و سلامتمون در ۷۰ سالگی تضمین میکنه دقیقا داریم چیکار میکنیم؟
آخرین دیدگاهها